Een schouder om te huilen
mijn armen die ik om je heen kan slaan
woorden om te troosten
al kan je het even niet meer aan

Mocht je heel gelukkig zijn
of wil je graag iets anders kwijt
dan zal ik naar je luisteren
samen lachen, samen huilen
voor jou heb ik alle tijd

In de herfst van mijn leven
kan ik niet veel meer geven
In flitsen zie ik mijn eigen leven staan
veel vrienden zijn al heengegaan

Ik heb dagen dat het niet meezit
dan voel ik me niet zo fit
Dan voel ik me zo niet en klein
toch wil ik niet ondankbaar zijn

Herfstdagen zijn kort en de nachten zo lang
daarvoor ben ik dan ook bang
Ik heb nu tijd om te bezinnen
met één eng gevoel vanbinnen

Ik wilde echt naar zoveel streven
het meeste heb ik ook gekregen
Een hele goed raad zou ik je willen geven
wees echt zuinig op je leven

De jaren vliegen snel voorbij
veel te snel voor mij
Geniet daarom van het leven
zoveel je kan, en doe dit met een lach
liefst meer dan één per dag

Ik zie het licht
met de schaduw vrijen
in de rood ondergaande zon
schemering laat hun betijen
de dag is bijna om

Vogels fluiten voor het
laatst hun schitterend lied
op hun rustplaats aangekomen
kunnen ze nu rustig dromen
één vijand is er niet

Zo valt de avond
voor een nacht met
sterren rond de maan
niet onverwacht
onze ogen wennen er al aan

In namaakgoud
weerkaatst de zon in
de donkere uren
stilte spreekt van langer duren
maar de klok tot het weer licht wordt